15/12/2017       Make us your Homepage.Eloundaweb (Elounda guide)Καντε μας αρχική σας σελίδα  Bookmark Eloundaweb (Elounda guide)Προσθήκη στα Αγαπημένα    Ελληνική έκδοση  Greek Eloundaweb (Elounda guide)    Αγγλική έκδοση  English Eloundaweb (Elounda guide)

header

Ελούντα

header
link_show  Παραλίες
link_show  Τοποθεσία
link_selected  Ιστορικά Στοιχεία
link_show  Αξιοθέατα

Sign up to our Newsletter

if You Are interested on

  • the best booking deals in Elounda
  • the cheapest offers on accommodation in Elounda
  • the most healthy natural cretan products

Your email is safe with us! We use it ONLY for your information, at most once a month.


photosPhoto Gallery


Click to enlarge

More photos >>

easy booking

Elounda Apartment booking





headers_center1 Ιστορικά Στοιχεία headers_center2
 Η Ελούντα ήταν η πόλη που μνημονεύεται από τη μεταμινωική εποχή μέχρι και την τουρκοκρατία σαν μια από τις σημαντικότερες εκατό πόλεις της Κρήτης ,γνωστή στις εποχές (Μεταμινωική -Γεωμετρική - Αρχαϊκή-Κλασσική -Ελληνιστική - Ρωμαϊκή - Βυζαντινή κλπ.) με το όνομα - ΟΛΟΥΣ -ΟΛΟΥΝΤΑ -ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ -ΑΜΥΛΚΑ-ΑΜΥΚΛΟΙΟΝ- ΚΟΛΟΚΥΘΑ ΟΛΟΥΣ -ΑΛΥΓΓΟΣ -ΝΑΞΟΣ ή ΑΞΟΣ ή ΟΞΑ -ΤΑΛΛΑΙΟΝ ΟΡΟΣ - ΚΑΔΙΣΤΟΣ. Δεν γνωρίζουμε το όνομα της ως τη Μινωική εποχή την ιστορία της και τη γραφή της.
 
Υπήρξε σημαντικό εμπορικό-βιοτεχνικό λιμάνι σ'όλες τις εποχές , με την εξόρυξη της ακονόπετρας στα λατομεία της Ολούντος. Η ακονόπετρα εξορυσσόταν κατά την αρχαιότητα και συνεχίζει να εξορύσεται και στις μέρες μας και χρησιμεύει για τη λείανση μεταλλικών εργαλείων. Ο Όμηρος αναφέρει στην Ιλιάδα ( ραψ.Β, σηχ.649 ) την ασχολία αυτή των αρχαίων Ολουντίων: «Φαίης κε νιν ανδράσιν, εν αθληταίσιν έμ-μεν, Ναξία πέτραις εν άλλες, χαλκοδάμαν α-κόναν..,». Η αρχαία Ολους ήταν ακόμη γνωστή για την επεξεργασία και την εμπορία της πορφύρας.
 
Η Ολούντα ήκμασε σε όλες τις εποχές, αλλά η γεωγραφική της θέση την ανάγκαζε συνεχώς να αλλάζει όψη, και να αφανίζεται ο πολιτισμός της προηγούμενης εποχής από την επόμενη. Απόδειξη γι'αυτό είναι ότι η τρί-κλητη παλαιοχριστιανική βασιλική του 5ου μ.Χ. αιώνα που έχει κτιστεί πάνω σε αρχαίο ναό.
Η κατασκευή των αλυκών και του φρουρίου της Σπιναλόγκας από τους ενετούς ήταν η αιτία καταστροφής όσων κτιρίων της αρχαίας πύλης είχε αφήσει ανέπαφα η φθοροποιός δύναμη του χρόνου, και αυτό γιατί χρησιμοποιήθηκε η πέτρα τους σαν δομικό υλικό τόσο για την κατασκευή των αλυκών όσο και για την ανέγερση του φρουρίου της Σπιναλόγκα.
 
Τα κτίρια, τα ευρήματα, τα νομίσματα, οι επιγραφές και τα αγάλματα που βρέθηκαν μαρτυρούν την ακμή και τον πολιτισμό αυτής της πόλης, μεγάλο μέρος της οποίας σήμερα είναι βυθισμένο.
Δεν γνωρίζουμε τις αιτίες και την τύχη των 30.000 κατοίκων της όπως επιμετρούνται κατά την παράδοση.
Οι Γάλλοι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν ομόφωνα ότι η Ολους υπήρξε και ήκμασε σαν Μινωική πόλη και εξακολουθεί να προσφέρει αρχαιολογικό υλικό μεγάλης σημασίας.Ο γαλλικός στρατός το 1897 έκανε διάνοιξη της διώρυγας στον Πόρο και έτσι ενώθηκε ο κόλπος του Μεραμπέλου με τον Κόρφο. Τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν έγιναν γνωστά , φυλάσσονται όμως ορισμένα στο Μουσείο του Λούβρου.
Η Ολούντα είναι η πόλη που κτίστηκε στο ωραιότερο και θαυμαστό μέρος της Κρήτης, στη ακρογιαλιά του Μεραμπέλου που ο θεός και η φύση χρησιμοποίησαν όλη τους την τέχνη για να φτιάξουν αυτό το φανταστικό τοπίο απαράμιλλης ομορφιάς.
 
Το πολίτευμα της, ήταν η Ευνομία, είδος δημοκρατίας, όπου οι άρχοντες λεγόταν κόσμιοι και είχαν νομοθετική και εκτελεστική εξουσία. Οι Κόσμιοι που εκλέγονταν από τους λεγόμενους Κοσμίοντες κάθε χρόνο, αποτελούσαν το συλλογικό όργανο της Πολιτείας, ο δε αρχηγός του κράτους αποκαλούνταν Πρωτόκοσμος.
Σαν τοπικός θεός λατρευόταν η Βριτομάρτυς (γλυκιά παρθένα) γινόταν δε προς τιμην της τα Βριτομάρτεια, θρησκευτικές γιορ­τές, γνωστές σε όλη την Κρήτη.
 
Νότια της Ελούντας βρίσκεται το ύψωμα Οξά, όπου υπήρχε η αρχαία πόλη Νάξος. (Σουίδας «Νάξος γαρ πόλις της Κρήτης»). Στην Οξά έχουν βρεθεί νομίσματα, ενώ ακό­μη και σήμερα σώζονται δεξαμενές νερού και τμήματα του προστατευτικού της τοί­χους. Η θέση της και η οργάνωση της Οξάς φανερώνει ότι ήταν πόλη φρούριο που μπο­ρούσε να αντιμετωπίσει με επιτυχία κάθε ε­χθρική επιδρομή. Το όρος που ήταν κτισμέ­νη λεγόταν Ταλλαίο και γίνονταν εκεί γυ­μνικοί αγώνες οι Ταλλαιδίτες προς τιμήν του Ταλλαίου Δία.
Απέναντι και βορειδυτικά από το Ταλ­λαίο, βρίσκεται το ύψωμα Καρφί ,στην κο­ρυφή και στη βάση του οποίου υπάρχουν τα αρχαία λατομεία της ακονόπετρας.
 
Τα περισσότερα νομίσματα που βρέθη­καν παριστάνουν από τη μια πλευρά τη θεά Βριτόμαρτυ και από την άλλη πλευρά το Δία αειφόρο ή δελφίνι ή αστέρι οκτάκτινο με λέ­ξη ΟΛΟΝΤΙΟΝ.
Στη Σπιναλόγκα το νησάκι που βρί­σκεται στα βόρεια του κόλπου, υπήρχαν τεί­χη που προστάτευαν την αρχαία Ολούντα. Ίχνη των τειχών αυτών υπήρχαν τον 16ο αι­ώνα. Πάνω σ' αυτά τα τείχη έχτισαν οι Ενε­τοί τα δικά τους (1579-1586) και οχύρωσαν το νησάκι το οποίο κατέλαβαν μετά από πο­λιορκία οι τούρκοι το 1715. Η Σπιναλόγκα στις αρχές του 19ου αιώνα κατοικήθηκε από Τούρκους οι οποίοι ασχολήθηκαν με τη ναυ­τιλία, την αλιεία και το εμπόριο. Το 1834 εί­χε 81 μουσουλμανικές οικογένειες, ενώ το 1881 είναι έδρα του ομώνυμου δήμου με 1112 κατοίκους. Το έτος 1900 καταργήθηκε ο Δήμος και ο οικισμός μειώθηκε στους 272 μουσουλμάνους κατοίκους. Οι κάτοικοι της Σπιναλόγκας την εγκατέλειψαν το 1904, έ τος που η Κρητική Πολιτεία μετέφερε στο νησί τους λεπρούς όλης της Κρήτης. Το λεπροκομείο της Σπιναλόγκας λειτούργησε μέ­χρι το 1957.
 
Έγγραφο της μονής Αρετίου το 1633 ,μνη­μονεύει τo «Μετόχι Ελούντας» για πρώτη φορά, ενώ ο περιηγητής Πάσλεϋ αναφέρει το 1834 την Ελούντα με 40 χριστιανικές οι­κογένειες. Στην απογραφή του 1881 η Ελού­ντα απογράφεται στο δήμο Φουρνής με 504, ενώ το 1900 στον ίδιο δήμο με 681 κατοί­κους. Αμεσα συνδεδεμένοι με την ιστορία της  Σπιναλόγκας και τη νεώτερη ιστορία της Ελούντας, είναι οι οικισμοί  Πινές, Τσιφλίκι, Πλάκα και Βρουχάς, που ουσιαστικά αποτε­λούσαν μια ιστορική, κοινωνική και αναπτυ­ξιακή ενότητα. Εν συνεχεία δε, και οι τέως κοινότητες Λούμα και Σκινιά με όλους τους οικισμούς των, είχαν συνδεδεμένη οικονομία με το παραλιακό αυτό μέτωπο, ειδικά μετά την Τουρκοκρατία έως και σήμερα.
 
Το έτος 1928 ήταν και έδρα της ομώνυ­μης κοινότητας (ΦΕΚ. Α27/1928) με 1506 κατοίκους. Από το 1928 μέχρι το 1939 ο κόλπος της Ελούντας χρησιμοποιήθηκε σαν σταθμός ανεφοδιασμού, προσθαλάσσωσης και αποθαλάσσωσης των υδροπλάνων της βρετανικής αεροπορική εταιρίας Ιμπέριαλ.
 
Το 1941 κατελήφθη από τους Γερμανοϊ-ταλούς και μετατράπηκε σ' ένα από τα ισχυ­ρότερα οχυρά. Ο πληθυσμός όλων των οικι­σμών τα επόμενα χρόνια (1951, 1961) παρουσίασε μείωση λόγω μετανάστευσης.Το 1969 αρχίζει η ανέγερση του πρώτου μεγάλου ξενοδοχείου στην Ελούντα με την ονομασία Elounda Beach. Αρχίζει αυτόχρονα και η ανάπτυξη της Ελούντας, η οποία μετατρέπεται σε ένα από τα πρώτα
και πρότυπα τουριστικά κέντρα της Ελλάδας. Η Ελούντα έγινε γνωστή στο εσωτερικό και στο εξωτερικό λόγω του εξαιρετικού κάλλους του τοπίου της και των υπερπολυτελων ξενοδοχείων της, το υψηλό επίπεδο παροχής τουριστικών υπηρεσιών, τα διεθνή συ­νέδρια και τις επισκέψεις αρχηγών κρατών και προσωπικοτήτων της διεθνούς οικονομι­κής, πολιτικής, αθλητικής και καλλιτεχνικής ελίτ . Κατά τη θερινή περίοδο η κίνηση λόγω του τουρισμού πολλαπλασιάζεται (550.000 καταγεγραμμένες διανυκτερεύσεις), ενώ ένας τεράστιος αριθμός ημερήσιων επισκεπτών -περιηγητών, διερχόμενοι από το παραλιακό μέτωπο της Ελούντας, διατρέχουν όλη την η­μιορεινή περιοχή των οικισμών, ειδικά δε προς τη γραμμή Βρουχά, Λούμα, Σκινιά που έχει καθιερωθεί ως μια από τις πιο σημαντι­κές οικοτουριστικές διαδρομές του Επάνω Μεραμπέλλου.


Ελούντα | Διαμονή | Φαγητό | Ενοικιάσεις | Αγορά | Επιχειρήσεις | Δρασ/τητες | Διασκέδαση | Πληροφορίες
 

©2005 All Rights Reserved, Email: info@eloundaweb.gr, mob: (+30) 6944560738